Een bijzonder meisje van veertien jaar

IrisFemke Heemskerk. Inge Dekker. En zeker Ranomi Kromowidjojo. Dat zijn je grote idolen als je nu een zwemmende tiener bent. Met hen ben je opgegroeid terwijl je leerde zwemmen en ’100 meter vrije slagje’ speelde. “Ik ben Kromo en jij Femke!” “Nee, ík ben nu een keer Kromo!” Steeds een beetje beter werd je, tot ook jij mocht meedoen aan echte wedstrijden.

Tenzij je Iris Tjonk heet. Dan ben je nu veertien en ondanks je leeftijd een van de beste rugslagzwemsters van Nederland. Je bent niet voor je kon lopen in een zwembad gegooid en schaterlachend blijven drijven, zoals Ranomi. Je had niet toen je acht was posters van Inge en Femke en de andere Golden Girls boven je bed hangen.

Nee. Je favoriete film is ‘Finding Nemo’ en als het even anders was gelopen, was je duikster geworden.

Maar nu ben je een ontluikend fenomeen, dat dit weekend door het Sloterparkbad in Amsterdam kliefde. Derde werd je op de 50 meter rugslag, tweede op de 100 en derde op de 200 meter. Op die afstand was je bovendien de beste Nederlandse. Als 14-jarige. Tussen de senioren. En passent zwom je ook nog even wat records die al tientallen jaren stonden uit de boeken.

Hoewel de vrije slag veel cooler is natuurlijk, snap ik dat rugzwemmen wel. Met je gezicht…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 15 december 2014
Foto: Facebook

Tags:

Nu is het aan de sporters om een vuist te maken

Het is een incident waar ik steeds aan moest denken toen ik gisteren naar de documentaire over het hedendaagse dopingsysteem in Rusland keek.

Het is mei 2014, we zijn in China en ik sleur samen met mijn ploeggenoten op kop van het peloton om twee ontsnapte rensters, een Russische en een Duitse, terug te pakken. Ondanks dat ze donders goed weten dat het not done is, beginnen de ploeggenoten van de Russische te duwen en uiteindelijk zelfs klappen uit te delen om onze achtervolging te verstoren. Wij kwakken terug. Een schermutseling volgt; zoiets heb ik nooit eerder meegemaakt.

Als we na de koers verhaal willen halen, zien we hoe de rensters van Rusvelo uitgekafferd worden door hun ploegleider, omdat het ze niet gelukt is onze achtervolging te stoppen. Een straftraining van twee uur volgt. De Russinnen zijn doodsbang voor hun coach, concluderen we en daarom gedroegen ze zich vermoedelijk zo onfatsoenlijk. Presteren op basis van angst is het, op basis van dubieuze tactieken.

We hebben het daar regelmatig over in het peloton, want de prestaties van de Rusvelo-meiden zijn wel vaker dubieus. Het zijn over het algemeen sterke rensters, maar soms zijn ze ineens zo goed dat je je op het achterhoofd krabt. Maar zo lang er niks…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 8 december 2014

Tags:

Wat zou Tessa doen? Tessa zou gáán natuurlijk

1234583_10151803020617347_643995772_nHo, stop, jury van de verkiezing van de Sporters van het Jaar. De namen die jullie gisteren bekend hebben gemaakt, zijn prachtig en terecht, maar jullie zijn iemand vergeten. Haar naam is Tessa. Ze is fietsster.

Het begint op een gewone ochtend, op de fiets van haar huis in Utrecht naar haar werk bij Man Bijt Hond in Hilversum. Haar handen tintelen. Ze schudt ze een paar keer, hè vervelend, misschien moet ze de volgende keer de banden niet zo hard oppompen. Dan trillen de hobbels in de weg ook niet zo door in haar armen.

Later die dag, als het lunchtijd is, staat ze bovenaan de trap naar de kantine. Ze wil naar beneden, maar haar benen doen het niet. Tessa wil wel, maar er gebeurt niks. Haar benen doen het echt niet meer. Warm en koud tegelijk krijgt ze het, hier is iets mis, ze voelt het meteen. Hier is iets heel erg mis. Paniek knijpt haar keel dicht.

We fietsten wel eens samen naar Hilversum, waar ik ook werkte. Ik werd profwielrenner. Tessa wordt ziek. Ze is 28 en heeft MS. Van de ene op de andere dag kan ze bijna niks meer. Niet meer lopen. Geen boodschappen meer doen. Knoopjes van een bloes…

LEES HIER VERDER (blendle)
(of lees ‘m hier gratis – sssst!)

Verschenen in Trouw, 1 december 2014
Foto: Facebook

Tags:

Nouchka loopt met liefde wat blauwe ogen op

IMG_0291Ze loopt wel eens met een blauw oog op straat. Dan durft niemand te vragen wat er is. Maar je ziet ze wel kijken. Geslagen door een vriendje? Als je haar schouders en armen ziet, fors en extreem gespierd, weet je meteen dat dit niet een meisje is dat geslagen wordt. Al krijgt ze wel regelmatig een mep.

En niet alleen op haar oog. Nouchka Fontijn, sinds gisteren behorend tot de beste vier bokssters ter wereld in haar gewichtsklasse, heeft de laatste jaren ook tikken gehad van de boksbond. Sinds 2010, het jaar dat ze doorbrak, staat haar carrière in het teken van gedoe. Om van alles.

Nouchka heeft een relatie met de man die ook haar trainer en coach is. Dat mensen daar vraagtekens bij zetten, snapt ze zelf ook wel. Er zijn zoveel voorbeelden waarin dat faliekant is misgegaan. Je moet wel heel sterk in je schoenen staan, allebei, om partners te kunnen blijven als je ook op het scherp van de snede topsport bedrijft, als coach en pupil.

De boksbond wist wat goed was voor Nouchka – en schorste haar vriend. Hij mocht niet meer mee naar grote toernooien. Dus trok ze noodgedwongen op met coaches die haar niet zo goed kenden en betaalde ze zich blauw aan telefoongesprekken naar huis. Want haar vriend was nu eenmaal degene op wie ze vertrouwde. Hij wist wat ze nodig had en coachte op afstand. Gaf haar tips en zelfvertrouwen, al was hij tienduizenden kilometers ver weg.

Maar ze bleef wel met hem trainen. Vaak…

LEES HIER VERDER (blendle)

Verschenen in Trouw, 24 november 2014
Foto: Lizette van der Kamp

———————————————————————–

Het was vandaag ook weer En Dan Nog Even Dit-dag. Op TV Oost vertelde ik over gekke tempeltjes in Thailand en hoe 2015 voor mij al begonnen is. Kijk maar:

 

Tags: ,

Walgelijke reacties op een vrolijke foto

B2a3P8zCAAA4Qj3Er stond een foto op internet, zaterdag, een selfie van negen voetballers van het Nederlands elftal. Leroy Fer had ‘m in de verloren uurtjes vóór Nederland-Letland getwitterd. Gekke bekken trekkend keken de negen jongens de camera in.

In nog geen veertig minuten tijd reageerden tientallen mensen:

“Allemaal Zwarte Pieten.”

“FC Aap.”

“Club van Sinterklaas.”

“Moeten jullie niet in Gouda zijn?”

Toevallig hadden alle negen jongens op de foto een donkere huidskleur. Toevallig vond de intocht van Sinterklaas op zo’n beetje hetzelfde moment plaats, in Gouda. En toevallig wordt er in dit land al jarenlang een steeds grimmiger discussie over Zwarte Piet gevoerd. Deze mensen zagen blijkbaar een verband.

Leroy Fer heeft nog niet gereageerd, stond onderaan alle nieuwsberichten over de foto. Ja. Jemig. Wat moet zo’n jongen in ‘s hemelsnaam zeggen? Doe…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 17 november 2014
Foto: twitter

Tags: