Ik zou allang verdronken zijn

Als ik naar synchroonzwemmen kijk, heb ik altijd zoveel vragen. Zoals: hoe blijft die make-up toch zo goed zitten? Doet zo’n neusklemmetje ook pijn? Die vaseline, hoe gaat dat in ’s hemelsnaam weer uit het haar? En mag je ook meedoen als je korte benen hebt?

Zo mijmert een mens wat weg bij kunstige watertoeren. Maar hoeveel vragen ik ook heb, nooit dacht ik na over de muziek. En hoe je die onder water hoort. Tot ik in Rio in de metro vier Fina-scheidsrechters tegenkwam. Vooruit, ze waren van het baantjes zwemmen – maar leken over de artistieke tak van hun sport ook heel wat te weten, want wat ze verhaalden was nochtans zeer interessant.

Onder water muziek horen, dat is geen sinecure, zeiden ze. Ja natuurlijk dacht ik, logisch. Onder water hoor je alles raar. Dus is er een geluidssysteem, speciaal voor het synchroonzwemmen. Met boxen zo geplaatst in het bad dat je de muziek altijd gelijktijdig hoort, waar je ook in het water hangt. Dat moet wel, anders dansen de zwemmers niet synchroon.

Logisch dacht ik, ja heel logisch…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 19 augustus 2016


Post a Comment

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Tags: ,