En ineens kan Gesink niet meer stuk

Och, Robert Gesink. Wat mooi. Wat heb ik van je genoten gisteren. Een superdag; niemand gunde ik die meer dan jou. Al was het alleen maar om te bevestigen wat journalisten al vanaf de eerste dag van de Tour voor je ingekleurd hebben: dat je in goede vorm bent. Ontspannen. Gelouterd. Volwassen geworden. En zo […]

Tags: ,

We zien elkaar in Parijs. Toch?

En ineens klauwt het echte leven een renner uit de Tour. Het begint als een valpartijtje waar zijn teammaten hartelijk om moeten lachen. Want welke knurft klettert er nu met z’n zak op het zadel? Een lol dat ze hebben: Ivan heeft zijn ballen gestoten. Maar een dag later heeft Ivan Basso nog steeds last […]

Tags: ,

Eten als een renner betekent doorkauwen

Wat wielrenners iedere dag eten, is deze Tour helemaal hot. Ze stouwen niet ineens meer of minder weg dan voorgaande jaren, maar iedereen heeft het er plots over. En eerlijk is eerlijk: het is ook onvoorstelbaar, de hoeveelheden die wielrenners eten. Moeten eten. Ik zag een grappig filmpje van de Noorse journalist Nicolay Ramm die […]

Tags: ,

Mijn buurjongen met de handen in de lucht

Stel je voor dat Bauke Mollema vanmiddag als eerste bovenkomt op de Mûr-de-Bretagne. Dan zou dat voelen alsof mijn buurjongen een etappe in de Ronde van Frankrijk gewonnen heeft. Want aan mijn buurjongen, of de jongens uit mijn klas of uit mijn dorp moet ik altijd denken als ik Bauke Mollema zie. Een doorsnee Noord-Nederlandse […]

Tags: ,

De bollen staan Teklehaimanot prachtig

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik, als Daniel Teklehaimanot op zijn fiets door het beeld schiet, vaak denk: Huh? Beenstukken? Daar is het toch veel te warm voor – om me direct te realiseren dat het geen beenstukken zijn, maar zijn huid. Zo gewend ben ik aan het feit dat wielrenners blank zijn. […]

Tags: ,