Sturen, manoeuvreren en… BAM!

IMG_6294Als ik de film van een koers die ik reed in mijn hoofd terugspeel, zie ik flarden. Tientallen kilometers zijn nog geen uur na de wedstrijd uit mijn geheugen verdwenen. De paar momenten die me bijblijven, zie ik in vertraging, herhaald en herhaald. Tot in elk detail, helder als glas.

Zaterdag reed ik de Ronde van Drenthe, een wereldbekerwedstrijd voor vrouwen. Een van de grootste koersen die we kennen. Een van de koersen die ieder jaar urenlang op tv is. TV Drenthe laat graag zien hoe de beste wielrensters ter wereld over de lelijke VAM-berg en de gruwelijk prachtige keienstroken door de bossen fietsen.

Ik ben zenuwachtig. Niet alleen omdat het een hectische wedstrijd op het hoogste niveau is, maar ook omdat dit de enige koers is die door het dorp komt waar ik groot werd. Vandaag sta ik als ‘provinciale trots’ extra in de belangstelling. Daarom wil ik vandaag een mes tussen mijn tanden en het geluk aan mijn zijde. Vandaag wil ik extra goed zijn.

Klinkers onder mijn wielen. Oosterhesselen. De witte kerk steekt fel af tegen de loodgrijze lucht boven de Hondsrug. Geklap en gejoel in de bochten – en dan rijden we naar Sleen. Ik schuif op naar voren. Links de boerderij van de familie Heeling van de kerk van vroeger. Ik herken Karin op het erf, rij bijna over haar tenen, een ‘moi!’ ontsnapt aan mijn lippen en ik hoor een verraste kreet terug.

Het bordje Sleen en ik rij vooraan. Links de Slener Bazar, waar ik knikkers kocht en zeurde om een lolobal terwijl mijn moeder…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 16 maart 2015
Foto: screenshot TV Drenthe

» gramps said (17 mrt, 2015) :

Wat zal je familie trots geweest zijn!
Jammer van je val. En wat je knie betreft, kusje erop ? 🙂

» Geert said (17 mrt, 2015) :

Mooi stukje, heel herkenbaar. En die Wim, die snapt er niks van…


Post a Comment

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Tags: