Geluksvogel in Girona

girona uitzicht ramblasIn mijn vriesvak tref ik een fles Beluga wodka van 50 euro aan. In de koelkast staat een fijne Parxet Cuvée en de fles rood op het aanrecht is ook niet misselijk. Ik heb drie slaapkamers, twee badkamers en een grote woonkamer tot mijn beschikking. Op de hippe tafeltjes liggen Esquires en exemplaren van Rouleur.

Mijn buurman is even weg, naar de Giro, om zijn roze trui te verdedigen. Mijn balkon hangt, net als het zijne, boven de Rambla. En, klapt op de vuurpijl: de lift komt met zo’n speciaal sleuteltje uit in mijn woonkamer. Ja, IN mijn woonkamer.

Een triple A-locatie, met dito inrichting en accessoires, van een rijke Amerikaan die er niet is. Dit is de plek waar ik deze week terecht ben gekomen in Girona. Ik kan het bijna niet geloven. Mag ik hier tien dagen zitten? Of ben ik per ongeluk in de realityshow The fabulous life of… terecht gekomen?

girona klaprozenveldMaar wacht, denk ik. Zo leven de topprofs dus continu. Als ze niet in hotels zitten. Die hebben altijd zo’n fabulous life. Tien dagen leven als een topprof, dat heb ik nou altijd al eens willen meemaken.

’s Ochtends gooi ik de balkondeuren open, geniet van het uitzicht op de prachtige huizen langs de rivier en daarboven, in de verte, het topje van Rocacorba. Tijdens het ontbijten probeer ik geen vlekken te maken op het sjieke glazen tafelblad. Daarna schuif ik grinnikend mijn fiets de lift in en train tussen de velden met klaprozen en de stralend groene heuvels. Ik was hier nooit eerder in dit jaargetijde; wat is de Costa Brava schitterend in de lente.

Op de loungebank kijk ik naar de finale van de Giro (ik moet m’n buurman toch een beetje in de gaten houden) en af en toe doe ik de vriezer open om te zien of de Beluga er nog ligt – ik ga ‘m echt niet opdrinken hoor -, maak breed grijnzend wandelingetjes over de zwoele Rambla en realiseer me wat een geluksvogel ik toch ben.

Sorry, comments for this entry are closed at this time.