Bent u al eens ‘gechickt’? Naar hè?

Het blijft toch een heerlijk onderwerp hè, vrouwen die harder fietsen dan mannen. Omdat mannen daar zo vreselijk slecht tegen kunnen. Iets met gekrenkte eer. Zich in hun kuif gepikt voelen. Ik zal een geheim vertellen: Het gaat ons echt niet om het feit dat wij harder fietsen, want de een fietst nu eenmaal beter dan de ander. Het gaat ons om de reactie die het oplevert. Och, mannen zijn zo voorspelbaar. En ze laten zich zo vreselijk kennen. De lol die wij daarvan hebben!

Neem nu mijn ploeggenote Emma Pooley. Als je haar in normale kleding ziet, denk je: goh, schattig meisje. Ze is 1 meter 57 ‘lang’ en lijkt met haar brilletje, warrige haar en frêle verschijning zo weggelopen uit een van de Harry Potter-films. Dat komt misschien ook omdat ze zo ontzettend Brits is. Beschaafd en bescheiden. Zeer welbespraakt, met dat prachtige posh accent. Als ze thee voor me maakt, wat ze het liefst de hele dag door doet, moet ik er altijd aan denken het theezakje er snel uit te halen, want die laat zij er eindeloos in bungelen. En voor je het weet heeft ze er nog een plens melk bij gegoten ook.

Dat meisje dus. Heeft u een beeld op uw netvlies? Eentje waarvan u denkt: dat kan onmogelijk een van de beste klimsters ter wereld zijn, eigenlijk zou je überhaupt niet verwachten dat ze fietst, ze lijkt eerder op iemand die niets liever doet dan de hele dag met haar neus in de klassieke Engelse literatuur zitten? Goed. Hou dat beeld vast, want het klopt precies. Die Emma Pooley…

LEES HIER VERDER

Foto: Freebike Cycling Team / Facebook

Sorry, comments for this entry are closed at this time.

Tags: