De Tour de France is een vieze stinkkoers

1024px-Cambrai_-_Tour_de_France,_étape_4,_7_juillet_2015,_arrivée_(B06)De Tour de France is een vieze stinkkoers. Vooral in de laatste week meurt hij als een mestvaalt. Verslaggevers houden hun adem in als de renners finishen. U dacht dat coureurs na een etappe niet zo’n zin hebben in lange interviews; ik kan u verzekeren dat voor journalisten hetzelfde geldt. Want na uren op de fiets met alleen maar plaktroep als voedsel, komt er een lucht uit die monden waar je naar van wordt.

Het is niet alleen de mondgeur die niet te harden is. Renners ruiken ook naar zweet. Zeker in deze laatste week, waarin alle restjes lichaamsvet verbrand zijn, slaat die stank je op de keel. Ammoniak. Dat is wat je ruikt. Dat produceert een lichaam als het overschakelt naar de overlevingsmodus van verbranding van spieren.

En dan de schoenen. In geen enkele sport stinken schoenen zo als in het wielrennen. Alles blijft er zo lekker in hangen, omdat ze van carbon zijn. Doe daar wat regenbuien, straatvuil en bidons met verkoelend water bij en je hebt een onmenselijke odeur gecreeërd. Ik ben er nog steeds verbaasd over dat iemand de schoenen van Simon Geschke gestolen heeft. Die stonden buiten de hotelkamer – en dat was…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 24 juli 2015
Foto: wikimedia commons


Post a Comment

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Tags: ,