Dag 6 || 28 nietjes in m’n reet

De wond is helemaal dicht, de pleister is eraf. Eindelijk kon ik tellen. Dat het een heel rijtje was had ik natuurlijk al gezien. Maar nu weet ik het officieel: er zitten 28 nietjes in m’n reet. Een dichte wond betekent: douchen! Dat ‘lekker aflappen met een washandje’ zoals mijn buurvrouw in het ziekenhuis verlekkerd vooruitblikte zal wel een generatiekwestie zijn: ik heb liever een warme waterstraal op mijn lijf. Wat ben ik blij dat dat weer kan.

Voor het douchen heb ik een foto van mijn kont gemaakt omdat dat blijkbaar zo hoort – tenminste: de verpleging in het ziekenhuis vroeg meerdere malen of ik dat wilde (“Ehm, nee hoor.” “Echt niet?” “Neuh…”) en toen ook mijn fysiotherapeut erop aandrong dat ik dat echt moest doen (“Voor je archief!” “Ja? Hm.”) ben ik maar overstag gegaan. De nietjes zijn er ook zó weer uit, immers. Hoewel, toen ik de huisarts belde om de verwijdering vast te regelen, boekte de assistente bij het horen van het getal 28 meteen een dubbele afspraak in.

Enfin. De boel geneest dus als een dolle. Het is een bizar idee dat je zo’n kunstheup in principe direct na de operatie volledig mag belasten – maar het mag echt. Pijn en zwelling houden dat vaak tegen, maar mensenkinderen, wat nemen beide zaken snel af als je eenmaal gaat bewegen! Sinds twee dagen ben ik flink aan de wandel, op krukken, dat wel: drie keer per dag loop ik afstanden die ik een week geleden niet voor mogelijk had gehouden, omdat ik dat met mijn oude heup simpelweg niet kon.

IMG_1143IMG_1125IMG_1133IMG_1152

Ik kan het jullie allemaal aanraden: ga eens aan de wandel in je eigen buurt. Ik had dat nog nooit gedaan – en ontdekte veel onvermoede schoonheid om de hoek. Ja, in Holtenbroek. De probleemwijk. Prachtig is het hier. Kan ook aan de herfst en het schitterende weer liggen, maar toch.

Is er dan echt helemaal niks te klagen, Marijn? Jawel hoor. Ik slaap me toch een potje beroerd. Want ik mag alleen maar op mijn rug liggen. Na een paar uur slapen word ik wakker van de pijn, overal, en doe ik geen oog meer dicht. Ik maak korte nachten, wandel ‘s ochtends vroeg en ‘s avonds laat tegen de rugpijn – en vang de verloren slaap dan maar op met dutjes overdag.

Maar ach. Als het niet erger wordt dan dit – en die 28 nietjes – dan doe ik het ervoor.

Sorry, comments for this entry are closed at this time.

Tags: