Alberto Contador bewijst graag het onmogelijke

Alberto_Contador_GiroTerwijl Simon Geschke tranen in zijn baard laat lekken – zo blij is hij met zijn etappeoverwinning – moet ik ook een beetje huilen. Maar dan om Alberto Contador. De Spanjaard is op dat moment nog onderweg naar de finish. Alleen. Met gaten in zijn broek.

Alberto heeft een droom. Hij weigert die droom los te laten. Gelukkig maar, anders zou de Tour als een ballonnetje leeglopen. Waar anderen in hun handjes zouden knijpen, spuugt hij op die vijfde plek in het algemeen klassement. Winnen. Daar gaat het om.

Tachtig kilometer voor de finish valt hij al aan. Ik geloof mijn ogen niet als die laffe Harries van Movistar, die blijkbaar wél blij zijn als ze eerste en tweede verliezer worden, het gat dichtrijden. Laat dat Froome doen, roep ik nog naar de tv. Alsof die Spanjaarden Nederlands verstaan.

De dubbel, dat kan echt niet. Het bestaat niet, niet meer in deze tijd. Iedereen riep het, over Contadors ambitie om na de Giro óók de Tour te winnen. Moet je net Alberto hebben. Die bewijst graag het onmogelijke.

Tien jaar geleden was zijn nog niet eens ontloken carrière al bijna voorbij. Er werden bloedproppen in zijn hersenen gevonden. Zijn schedel werd gelicht, een zware revalidatie volgde.

Met een litteken van oor tot oor als aandenken liet hij acht maanden later zijn eerste schier onmogelijke prestatie zien: hij won een etappe in de Tour Down Under. Vier jaar later had Contador alle grote rondes op zijn naam geschreven.

Ze noemen hem El Pistolero. Maar met een pistool heeft dat…

LEES HIER VERDER (blendle)

Verschenen in Trouw, 23 juli 2015
Foto: wikimedia commons


Post a Comment

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Tags: ,