De aan- en uitknop van Van Rijsselberghe

Cp2OHBcW8AEHfwc.jpg_largeDe wind is zijn vriend. Maar er staat geen wind. Dus hangt Dorian van Rijsselberghe tegen het dranghek bij de steiger waarop zijn surfplank ligt. Telkens kijkt hij naar de vlaggen. Die hangen stil. En naar de golfjes. Die zijn er bijna niet.

’s Ochtends komt de wind van land, hij aait de Baai van Guarabana. Dan valt-ie stil, als alles opwarmt, en steekt weer op uit zee. Het oog van de storm, we zitten er middenin. Het duurt langer dan normaal. Alle races worden uitgesteld.

Dorian is de aperelaxedheid zelve. Het goud is binnen. Maar ook als hij er nog wel om racen moest, dan zou hij hier net zo cooltjes hangen. Dat is de aard van een windsurfer. Op de elementen heb je geen invloed, je verzetten heeft geen zin. Of, om met Dorian te spreken: je moet leren je handdoek met de wind mee te gooien. Is er geen wind? Dan valt je handdoek in een bult. Ook prima, want een bult, daar zit je lekker op.

Aan het randje van de Spelen was hij al de hele week op gouden koers. Zo goed als buiten beeld. Hij…

LEES HIER VERDER (gratis)

Verschenen in Trouw, 15 augustus 2016

Sorry, comments for this entry are closed at this time.

Tags: ,