Een jongen uit de wildernis in een roze trui

Svein_TuftEr was eens een jongen. Hij heette Svein en zijn achternaam was Tuft. Maar iedereen noemde hem Svein the Strong. En sterk was hij. Svein had de genen van zijn grootvader Arne en zijn vader Arne geërfd. Beiden echte ijzervreters.

Opa Arne was een Noorse croscountryskiër die ooit zesde werd op de Olympische Spelen. Vader Arne besloot na het lezen van de avonturen van de hond Buck in het boek ‘The Call of the Wild’ houthakker te worden in Canada. Hij wilde dat land rondom Klondike met eigen ogen zien, voelen, ervaren. In die wildernis werd Svein geboren.

Op zijn vijftiende had Svein geen zin meer om naar school te gaan. Hij wilde nieuwe dingen ontdekken, hij wilde de natuur in. Op een oude mountainbike trok hij de bergen in, om soms wel een week weg te blijven, zijn ouders in zorgen achterlatend.

Toen hij achttien was, vertrok Svein definitief. Hij laadde zijn hond Bear en een zak aardappelen in een karretje achter zijn fiets en begon te trappen. Duizenden kilometers fietste hij. Had hij het zwaar bergop, dan sprong Bear uit de kar en rende met hem mee.

Svein at wat hij langs de weg vond: maïs en bonen, vruchten en noten. Hij sliep onder de open sterrenhemel. Als hij een keer een winkel tegenkwam, was het enige dat hij kocht een fles chocolademelk.

De meeste mensen dachten dat Svein niet goed bij zijn hoofd was. Maar hij wist heel goed wat hij deed. Svein wilde zichzelf leren kennen. Hij wilde zichzelf testen. De dagen waarop hij klappertanden van de kou en de honger nog maar nauwelijks vooruit kwam, vond hij het interessantst. Pas dan werd hij echt met zichzelf geconfronteerd.

Reizen en fietsen werden Sveins tweede natuur. Tussendoor had hij gekke baantjes om geld bij elkaar te schrapen: hij schilderde hekken, maaide gras en hakte hout. Op een dag deed Svein mee aan een wielerkoersje. Al snel reed hij solo aan de leiding, tot hij een lekke band kreeg. In de wedstrijdjes daarna fietste hij iedereen aan gort. Beresterk was hij, een geboren tijdrijder. Een echte ijzervreter, net als zijn vader en grootvader.

Svein kreeg al snel een contractje bij een profteam, maar hing even snel zijn fiets weer aan de wilgen. Al die doping vond hij maar niks, daar wilde hij niet aan meedoen. Dan maar weer grasmaaien en de bergen intrekken. Op zoek naar de eenzaamheid, de stilte en natuurschoon. Dat beviel hem stukken beter dan die poenerige interessantdoenerij tussen glimmende fietsen en verderlichte velgen.

Maar de wielerscouts gaven het niet zomaar op. Na lang onderhandelen tekende Svein opnieuw een contract, op voorwaarde dat hij in een stacaravan achter het huis van de ploegbaas mocht wonen. In de winter verdween hij de bergen in, in de zomer schoor hij zijn kin en benen kaal en reed hij in het profpeloton rond.

Vorig zomer deed Svein op zesendertigjarige leeftijd voor het eerst mee aan de Tour de France. De oudste debutant ooit. En vrijdag won hij de eerste roze trui van deze Giro d’Italia. Op zijn zevenendertigste verjaardag. Het was een kado van zijn ploeggenoten: de geboren tijdrijder Svein, hun zonderlinge maat, mocht als eerste de finishlijn passeren in de ploegentijdrit.

Met de roze trui om zijn schouders lachte hij zo breed dat zijn hoofd bijna in tweeën spleet. Hij dronk een chocolademelk en terwijl het gejuich van het publiek wegstierf, besloot Svein binnenkort weer naar de bergen te gaan. En hij leefde nog lang en gelukkig…

Verschenen in Trouw, 12 mei 2014
Foto: wikimedia commons

» Koen said (27 mei, 2014) :

Mooi verhaal over een prachtkerel, Marijn. Ik volg hem al jaren omdat ik hem heb ‘gescout’ voor mijn virtuele wielerteam http://paidiagames.nl/wielerspel/index.html, een origineel wielerspel waarbij iedere renner (helaas, men only) maar in één team kan zitten. Hij fietste toen nog bij dat eerste Amerikaanse wielerteam dat je beschrijft. Ik googlede zijn fraaie levensgeschiedenis en besloot hem te eren met een plekje in mijn team. Was blij verrast toen hij top 10 reed op het WK tijdrijden. Maar nooit had ik bevroed dat hij het zover zou schoppen!


Post a Comment

Spam Protection by WP-SpamFree

Tags: