Pssch plop

1012063_641967875848799_1749170195_nMijn hoofdkussen, mijn oordoppen en ik zijn onafscheidelijk. Samen reizen we de hele wereld over. Mijn kussen kan ik echt niet missen. Want op zo’n rare Spaanse worst kan ik niet slapen. Of op zo’n Italiaanse postzegel. Of zo’n Duitse verenbom. En in Frankrijk komt het vaak genoeg voor dat er niet eens een kussen is.

O Frankrijk! Daar behoort niet alleen het kussen tot de standaarduitrusting van elke wielrenster, maar ook een handdoek. En een grote kist met eten, waar alles in zit behalve stokbrood, jam en tot snot gekookte pasta met dito groente.

In Franse hotels ligt er doorgaans wel iets dat voor kussen moet doorgaan aan het hoofdeinde van het bed. Maar we slapen ook vaak genoeg in stacaravans, sportershostels – vier Spartaanse stapelbedden in een krappe kamer, linoleum op de vloer en grote kantines met reusachtige bakken van het hierboven beschreven voer – of, het allerergste: in scholen.

Van die scholen waar kinderen behalve in de zomer – dan stoppen ze er wielrensters in – het hele jaar door verblijven. Ik wist niet dat het nog bestond, maar in Frankrijk doen ze het. Vier jongens op een piepklein kamertje, in bedjes met een met plastic overtrokken matras. Zweten maar. Op het bed ligt enkel een paardendeken. Geen kussen. Geen handdoek. Dus douchen in de vooroorlogse doucheruimtes waar roest in plaats van water uit de kraan komt, kan alleen als je zelf een handdoek hebt meegenomen.

In de kantines van die scholen serveren ze zo mogelijk nog smeriger voer dan in de sportershostels. En je mag maar één portie. Een Franse portie. Dat is: weinig. Heb je meer honger? Zoek het maar uit. Vandaar die kisten met eten. Ook broodnodig voor het aanvullen van de vitamines – en eigenlijk alle andere voedingsstoffen, want die worden eveneens zorgvuldig uit de kantineprak gekookt. Ik heb een beetje een trauma van die kostscholen. Gelukkig komen we er maar sporadisch terecht.

Oordoppen zijn in elk onderkomen onontbeerlijk. Slaap is belangrijk voor een wielrenner en zelfs met oordoppen is in slaap blijven niet altijd eenvoudig. Los van alle algemene herrie die je aantreft in Campaniles, Formule 1′s, Ibissen en andere budgethotels, is er ook nog specifiek lawaai. Dat van dichtslaande hotelkamerdeuren van soigneurs die voor dag en dauw al beginnen met het klaarmaken van bidons en eten voor ons, bijvoorbeeld. Vaak draaien ze het slot van hun deur open, zodat de deur niet helemaal dicht valt. Handig, want dan kan iedereen erin. De deur smakt dan wel telkens met een enorme dreun tegen het opengedraaide slot aan. Met gemiddeld twintig soigneurs in een hotel zorgt dat voor hele salvo’s aan slaande deuren die de ochtendstilte ruw verstoren op.

Maar het geluid van banden die opgepompt worden is het ergste. Hoe vaak ik al wakker geworden ben van PSSSCH-PLOP, PSSSCH-PLOP van mechaniekers die in alle vroegte de banden op spanning brengen, is niet meer te tellen. Het geluid is niet te negeren, hoewel je je in je halfslaap telkens weer afvraagt wat er nu toch weer gaande is. PSSSCH-PLOP. Het gaat zelfs dwars door oordoppen heen, maar het klinkt wel zoveel zachter dat je hooguit denkt dat een van je kamergenoten een raar snotje in haar neus heeft waar haar adem telkens langs gaat. Psssch-plop.

Je kunt de mechaniekers en soigneurs hun herrie natuurlijk niet kwalijk nemen. Zij lopen zich het vuur uit de sloffen voor ons, wielrensters, die nog lui op één oor liggen. We zouden asociaal verwende nesten zijn als we ook nog eens over lawaai gingen klagen. Dus koesteren wij onze oordoppen. En onze kussens. En soezen we nog even weg, met onze doppen diep in de oren en het kussen strak over ons hoofd.

Verschenen in Soigneur Magazine, september 2013

» Rinda said (28 mrt, 2014) :

Ik vind het wel romantisch geschreven eigenlijk, hoe dicht kunnen haat en liefde naast elkaar liggen!? Mooi geschreven!

» AVG said (31 mrt, 2014) :

Mooie tip om een keer in Afrika te aan koersen! Raad het iedereen aan! ;-)

» De Mirjam said (31 mrt, 2014) :

Weer zó leuk geschreven. Toevallig. Ik heb ook overal waar ik ga m’n kussen en m’n oordoppen bij me. En m’n bitje. Maar dat is geheim.


Post a Comment

Spam Protection by WP-SpamFree

Tags: